De Sint-Nicolaaskerk in Issing vertoont op het eerste gezicht alle kenmerken van de gotische bouwstijl. Wie een blik naar binnen werpt, zal kunnen vaststellen hoe ruwe handen de kerk ontgotiseerd hebben en omgevormd tot een robuuste barokruimte. Van de oorspronkelijke kapel zijn nog de langmuren bewaard gebleven. Rond 1519 werden de langmuren gewelfd en het vierzijdig afsluitende koor met de spitsentoren opnieuw gebouwd. In de 18e eeuw werd de kerk ontgotiseerd. Het interieur draagt barokke trekken. Het hoofdaltaar met zuilenopbouw en zijdeuren, schilderijen waarop de kerkpatroon Sint-Nicolaas en de dioceespatronen Sint-Ingenuin en Albuin zijn afgebeeld, en beelden die op hun beurt de heiligen Nicolaas, Bartholomeüs, Rochus en abt Antonius voorstellen, is in het midden van de 18e eeuw opgericht. Ook de wijwatervat en een kruisbeeld met werkelijk afschuwelijke wonden trekken de aandacht. In 1974 werd de sluitsteen van het gewelf met een borstbeeld van een engel blootgelegd. Volgens schriftelijke getuigenis wordt deze toegeschreven aan de grote schilder en beeldhouwer van de gotiek Michael Pacher.
